A

Ali Doğan Sinangil

Ali Doğan Sinangil Biyografisi

Ali Doğan Sinangil, 1 Şubat 1934 tarihinde Konya‘da sanayici bir ailenin oğlu olarak doğmuştur. Babası Muzaffer Sinangil’dir. 1941 yılında ailesiyle İstanbul’a göç etmiştir. Galatasaray Lisesi ilkokulunda tahsil hayatına başladı. Müzik öğretmeni İsmail Hakkı Sunat‘ın yönlendirmesiyle müzik dersleri almaya başladı. Seyfettin Asal ve Ali Sezin ile keman, Demirhan Altuğ ve Tahir Sevenay ile solfej ve düzen çalıştı. 1954 yılında Galatasaray Lisesi’ni bitirdi ve 1955 yılında mühendislik öğrenimi için Almanya‘ya gitti.
Lise sıralarında alaka duyduğu yirminci yüzyıl müziğini, Almanya’da daha içe doğru inceleme fırsatı buldu. 1955-60 yılları arasında Darmstadt Müzik Enstitüsü’nde Scherchen, Maderna, Boulez, Ligetti, Stockhausen gibi yeni müziğin ünlü kişilerini tanıdı.

Yurda döndükten sonradan 1980‘e dek aile şirketinde çalışan Sinangil, o tarihten daha sonra kendini bestelerine verdi. Besteci 1969’dan sonraki çalışmalarında tasavvuf felsefesinin gizemsel boyutlarından yola çıkarak modern müzik tekniği ile bu düşünceyi birleştirir. Mevlana Oratoryosu bu nesil çalışmalarının bir örneğidir.

Ali Doğan Sinangil, “başyapıt”larından Mevlana Oratoryosu’nu 1973 yılında bestelemiştir. 13. asır düşünür ve şairlerinden Mevlana’nın Mesnevi’sinde yer alan ilk 18 şiir üstüne yazılan bu yapıt, tasavuuf feslefesinin saf mistisizmini bestecinin benzersiz müziğiyle birleştirmek amacını taşır.

lışmalarında kendi eşsiz müzik dilini geliştirerek, Op. 16 Piyano Sonatı ile başlayan, Op. 21, 3. Yaylı Sazlar Dörtlüsü ile sonlanan, dokuz yıllık devrede bulunan altı yapıtın aralarında müşterek bir zemin bulunmakta ve bu yapıtlar tüm bestecilik yaşamında denediği yöntemleri ortaya koymaktadır.

BAŞLICA YAPITLARI :
Op. 1 Suite, yaylılar orkestrası için, 1953; birincil seslendirme: İstanbul Opera Orkestrası Üyeleri tarafından, 1975.
Op. 2 Improvization, I; Şef ve Flüt, Obua, Klarnet, Korno, Trompet, Trombon, Keman, Viyola ve Piyano için; birincil seslendirme: Darmstadt, Şef: Bruno Baderna, 1961.
Op. 3 Kompozisyon, Orkestra için, 1959.
Op. 4 Polifoni, Orkestra için, 1961.
Op. 5 Improvization, II, 23 değişik çalgı için, 1961.
Op. 6 Yaylılar Dördülü, 1969.
Op. 7 Piyano İçin Bir Tutam, 1970; ilk seslendirme: Hülya TRANSPARAN, 1972.
Op. 8 Senfoni No:1, büyük orkestra için, 1970; birincil seslendirme: Ottavio Ziino yönetimindeki İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, 1978.
Op. 9 Mevlana Oratoryosu, solocular, koro ve orkestra için, 1973; ilk seslendirme: besteci yönetimindeki İstanbul Devlet Operası Orkestrası ve Solistleri, 1975.
Op. 10 Senfoni No:2, Orkestra için, 1978; birincil seslendirme: Mircea Baserab yönetimindeki İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, 1980.
Op. 11 Yaylılar Dördülü, 1979; birincil seslendirme: İstanbul Müzik Festivali dahilinde London String Quarted, 1980.
Op. 12 Viyolonsel Konçertosu, 1982.
Op. 13 Senfoni No:3, Büyük Orkestra için, 1983.
Op. 14 Çağrı, mistik bale müziği; iki solocu, bir çocuk sesi, koro ve orkestra için, 1984.
Op. 15 Bağdat Hatun; Opera, iki perde, 1990-91.
Op. 16 Sonat, Piyano için, 1993-94.
Op. 17 Keman konçertosu, “Savaş ve Terör Kurbanı Çocukların Anısına“, iki bölüm, 1996.
Op. 18 Improvization III, Oda Orkestrası yada 17 çalgı solisti için, 1997.
Op. 19 Senfoni No:4, Orkestra için, 1998.

İLGİLİ BİYOGRAFİ :   Ayşegül Atik
Etiketler
Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı